Od Axela

Chętnie opowiedział bym jej wszystko od początku do końca ale nie mogę. Nagle coś zakuło mnie w głowie, jęknąłem cicho łapiąc się za głowę i zginając w pół.
- Coś się stało? - spytała.
- Schowaj się, szybko. - powiedziałem pośpiesznie podając jej psa.
Dziewczyna spojrzała na mnie zdziwiona jednak zrobiła to, o co ją poprosiłem. Podszedłem powoli do metalowych drzwi co oczywiście było dużym błędem gdyż zaraz odrzuciło mnie do tyłu, walnąłem o ścianę. Stwór włączył niewidzialność i nie było go widać jednak poznałem po przywitaniu. Chciałem się podnieść jednak Varen przygwoździł mnie do ściany.
- Uważaj lepiej młody w co wtykasz nosa, bo nie zawsze może to się tak ładnie skończyć... - jego głos odbił się echem, drasnął mnie swoimi pazurami w ramię robiąc dość głęboką ranę i zniknął.
- Taiga... - zacząłem powoli wstając, trzymając dłoń na koszuli przy miejscu rany w którym materiał szybko przebarwił się na czerwono, dziewczyna wyszła z ukrycia. - Gdzie mieszkasz? - spytałem.
- W kamienicach na fordońskiej
Złapałem dziewczynę za rękę, zamknąłem oczy i już po chwili byliśmy pod domem dziewczyny.
- Kolorowych snow. - powiedziałem biorąc od niej psa i jednocześnie zaciskając zęby żeby nie jęczeć z bólu.

?

Od Taigi

Zasmialam się krótko
- Chyba mało wiesz o zwykłym życiu- Zauważyłam siadając na jakieś starej skrzynce
- Teraz ja powinienem zadawać pytania
- Pytaj - wzruszylam ramionami
- Ile masz lat?
- Kobiety nie pyta się o wiek- skrzyzowalam ręce- Ale Okej jeszcze mam 17, za trochę kończę 18
- I już pracujesz? - podniósł jedną brew
- Pracuje po szkole.... Nie lubię się prosić o pieniądze wolę mieć swoje - Dodalam szybko - Dlaczego akurat to miejsce?
- Jest zdala od ludzi - wzruszył ramionami nie odrywając ręki od psa - Kup mu coś do gryzienia inaczej pogryzie Ci wszystko zaczynając na palcach a kończąc na telefonie - ostrzeglam
- Masz psa? - Najwyraźniej wszystko na to wskazywało
- Miałam. Najlepiej coś gumowego jakąś piłkę czy coś - ucielam temat, nie chciałam wspominać

?

Od Axela

- Więc tak... zaczęło się jak miałem...dwa lata, owszem jest wiele innych, praktycznie nie znałem swojej rodziny więc nie wiem, nie jestem stąd. - odpowiedziałem kolejno na wszystkie pytania, nie przestając głaskać psa za uchem.
- Jak to nie znałeś?
- Jak miałem 4 lata był wypadek, nie chciałem trafić do domu dziecka więc uciekłem z miejsca wypadku, schowałem się w lesie i jakoś... oj no sam nie wiem, film mi się urwał. - westchnąłem pod nosem. - Nikt mi nigdy nie chciał tego wyjaśnić.
- Więc skoro nie jesteś stąd, to... skąd, kto się tobą zajmował?
- Posłuchaj, wiesz już dużo, aż za dużo a to naprawdę niebezpieczne. Mój świat wcale nie jest kolorowy dlatego że mam moce, wolał bym być zwykłym człowiekiem i mieć ich wszystkich z głowy.

?

Od Taigi

Do dzisiejszych moich obowiązków należało sprzątanie sklepu, ewentualną pomoc klienta. Starałam się skupić na tym co robiłam jednak pojawienie się chłopaka wcale mi tego nie ułatwiło
- Powinnam pytać skąd wziales tego psa?- zapytałam jedynie podchodzac do szczeniaka i glaskajac go
- Znalazł mnie w parku, przyzwyczaił się to go wziąłem - Wyjaśnił
- Pewnie będzie to owczarek niemiecki czy czystej krwi to nie wiem powie Ci to weterynarz - usmiechnelam się do małego, z zaplecza wzięłam opakowanie z przekaskami dla szczeniat i dałam mu kawałek
- Interesujesz się zwierzętami? - zapytał ponownie, jego pytania bynajmniej mniej dziwiły
- Po prostu je lubię, to dopiero szczeniak więc nie karm go byle czym ma jeszcze wrażliwy żołądek - Wyprostowalam się patrząc na niego.
- Dzięki, za wskazówki - kącik jego ust delikatnie się podniósł
- To nic - zapewnilam - Ale nie mogę gadać, mam jeszcze sporo do zrobienia
- Możesz być tam gdzie wczoraj o tej samej godzinie?
- Mogę - wyszłam z magazynu idąc na sklep kontynuując swoje zajęcie. W domu niestety trafiłam na bójkę i na moje nieszczęście tym razem i mnie się oberwalo. Siniak na brzuchu i rozcieta warga to w sumie i tak dobry wynik. Przykrylam rany pudrem i blyszczykiem tak że nie było nic widać. W końcu skoro mówiłam że będę to wypadałoby być zresztą interesuje mnie jego historia. Na miejscu byłam punktualnie, Axel już czekał
-  Teraz ja zadaje pytania - zaczęłam na wstępie będąc w bezpiecznej odległości nie chciałam słyszeć pytań co mi się stało zresztą i tak jak zawsze powiedziałabym ze miałam spotkanie ze schodami
- Słucham - powiedział jedynie
- Od jak dawna masz moce? Są inni? Każdy w twojej rodzinie jest taki? Od jak dawna tutaj mieszkasz?

?

Od Axela

Odprowadziłem dziewczynę wzrokiem, po tym teleportowałem się na górę i położyłem na łóżko. Ech, jak ja nienawidzę tego miejsca, właściwie to czemu nie mogę spać u siebie w swoim ciepłym, przytulnym pokoju? Przecież mam tu być tylko w dzień. Zamknąłem oczy, skupiłem się i już po chwili byłem w swoim pokoju w swoim świecie. Poszedłem pod prysznic, umyłem zęby, przebrałem się i poszedłem spać.

Obudził mnie budzik na którym dopiero gdy wylądowała moja dłoń przestał wydawać z siebie ten denerwujący dźwięk. Wziąłem szybki prysznic, umyłem zęby i ogarnąłem włosy z porannego nieładu, codzienne czynności, nic nowego. Stanąłem przed szafą, dziś założyłem czarne jenasy, koszulę i buty.

Idąc korytarzem budynku usłyszałem muzykę, zajrzałem do dużej lustrzanej sali gdzie się okazało że jest próba.

- Siemka, czekamy na ciebie. - Lory od razu przestał tańczyć, podszedł do mnie z lekkim uśmiechem.

- Nie mogę, kazali mi nauczyć się żyć w realu, wynająć jakieś mieszkanko, znaleźć pracę, wiesz... - westchnąłem.

- Ale będziesz wpadać?

- No wiadomo. - uśmiechnąłem się. - W końcu mamy swoją ekipę i konkurs na karku. - dodałem.

Pożegnałem się z przyjacielem, wyszedłem na zewnątrz, zamknąłem oczy i już po chwili byłem w świecie normalnych ludzi. Poszedłem do parku, usiadłem na ławce i wyciągnąłem z kieszeni telefon, zacząłem przeglądać oferty wynajmu i sprzedaży mieszkań i domów, umówiłem się dzisiaj z kilkoma ludźmi.

- Jak znajdę coś ładnego, wezmę sobie psa... - powiedziałem sam do siebie, wyciągając z opakowania kabanosa. Wtem koło mnie, znalazł się szczeniak, patrząc na mnie maślanymi oczami.

- Cześć mały, głodny jesteś? - spytałem podając mu kabanosa, ten ze smakiem go zjadł.

Wdrapał się na ławkę i usiadł koło mnie, czekając na jeszcze jeden przysmak. Uśmiechnąłem się pod nosem i dałem mu to, co chciał.

Wstałem i ruszyłem w stronę wyjścia z parku, ku mojemu zdziwieniu mały kolega ruszył za mną, a gdy się zatrzymałem ten usiadł koło mojej nogi podnosząc głowę i merdając ogonem.

- Chcesz iść ze mną tak? - powiedziałem biorąc go na ręce. - Okey, we dwóch zawsze raźniej, co nie? - pogłaskałem go. - Ale pierw pójdziemy się wykąpać, nie obraź się ale trochę śmierdzisz...

Udaliśmy się do salonu psiej piękności gdzie go wykąpali, obcięli pazury i sprawdzili czy jest zdrowy, wszystko było w jak najlepszym porządku. Było już popołudnie, udaliśmy się do sklepu gdzie pracowała Taiga, mając nadzieję że ją spotkam.

- Wolisz wodę źródlaną czy... kranówę? - spytałem pokazując psu dwie butelki, wtedy dostrzegłem dziewczynę idącą na zaplecze. - Potem. - powiedziałem jedynie biegnąc za nią. - Hej. - powiedziałem wchodząc do środka.

- Cześć.

Postawiłem psa na czymś w rodzaju lady.

- Wiesz może, co to za rasa? - spytałem.

Nie zbyt znam się na psach, tam gdzie mieszkałem nie widywało się psów...

?

Od Taigi

Patrzylam na niego jakby był z innej planety, jak to było możliwe że miał supermoce przecież takie rzeczy działy się jedynie w filmach
- Taiga - idpowiedzialam po chwili - To nie możliwe - złapałam się za głowę - Mam urojenia, to z przemeczenia, albo w końcu zaszkodziły mi te zupki
- Często gadasz sama do siebie?- zapytał jedynie - Nie jestem snem ani Twoim wymysłem żyje naprawdę - zapewnił, spojrzalam na niego i pokiwalam jedynie głową
- Mieszkasz tu?- zapytałam po chwili
- Nie każdy ma przytulne gniazdko z rodzina - wzruszył jedynie ramionami
- Wolałabym mieszkać pod mostem niż w mojej kamienicy - mruknelam na tyle cicho żeby nie słyszał - Słuchaj Axel to dla mnie zupełnie nowe... to wszystko, muszę sobie jakoś to poukladac przemyśleć... - wstalam i powoli zaczęłam się wycofywać
- Obiecaj tylko że zachowasz to dla siebie - stanął nagle naprzeciwko mnie
- Okej, ale proszę daj mi się z tym przespać - szybko go minelam i wyszłam z pomieszczenia miałam jeszcze wiele pytań ale nie wiedziałam czy chce o nie pytać dzisiaj, za dużo informacji jak na jeden dzień

?

Od Axela

Zeskoczyłem z półpiętra lądując przed dziewczyną, odruchowo cofnęła się o krok. na chwilę zniknąłem i po kilku chwilach pojawiając się z dwiema beczułkami na których usiedliśmy. Dziewczyna zadała kilka pytań, dotyczących głównie tego jak to się stało, jak to zrobiłem.
- Co jeszcze potrafisz? - spytała z nutką zaciekawienia.
- Praktycznie wszystko.
Wstałem i odsunąłem się o krok, wysunąłem rękę w strunę beczułki podnosząc ją za pomocą siły woli, w planach miałem łagodne odstawienie jej na miejsce skąd ją wziąłem, jednak zamiast tego z dość dużą siłą uderzyłem nią w ścianę a następnie upadła na ziemię robiąc dość dużo huku.
- Jeszcze nie wszystko do końca opanowałem... - przyznałem. - Mogę być tu... - powiedziałem pojawiając się na półpiętrze gdzie było łóżko. - Tu, tu, tu i tu. - na końcu pojawiłem się za nią. - Jestem Axel. - przedstawiłem się.

?